اخترشناسان سیگنال های عجیبی را شناسایی کردند

[ad_1]

بیگ بنگ: اخترشناسان سیگنال های عجیب و غریبی شناسایی کرده اند که از ستاره ای با فاصله یازده سال نوری نشأت می گیرد. محققان در روز ۱۲ می ۲۰۱۷ به کمک رصدخانه آرسیبو و تلسکوپ رادیویی بسیار بزرگ که درون یک گودال در پورتوریکو ساخته‌ شده، سیگنال های راز آلودی را شناسایی کردند.

به گزارش بیگ بنگ، ظاهرا منشأ این سیگنال ها یک ستاره کوتوله سرخ به نام «Ross 128» است که فعلا وجود سیاره های احتمالی در اطرافش مشخص نیست. نور این ستاره «۲۸۰۰» برابر کمتر از نور خورشید است. آبل مندز، زیست اخترشناس دانشگاه پورتوریکو در آرسیبو بیان کرد: «این ستاره به مدت ۱۰ دقیقه مشاهده شد و در طی این مدت، سیگنال عجیبی دریافت شد. بسیار بعید به نظر می رسد که ارسال سیگنال، کار موجودات فرازمینی باشد، اگرچه نمی توان با قطعیت از این احتمال چشم پوشی کرد.»

مندز نوشت: گروه های ستی-SETI(جستجوی هوش فرازمینی) از این سیگنال ها با خبرند. اگرچه موسسه ستی به پاس تلاش هایش برای جستجوی سیگنال های ارسالی موجودات فضایی شناخته می شود، اما بررسی کهکشان های واقع در نقاط دور دست و جابجایی سیارک ها در اطراف زمین، نیز کار بزرگ و ارزشمندی است. به باور مندز، این سیگنال چیزی بوده که انسان ها وارد فضا کرده اند یا شاید ماهواره ای بوده که هزاران مایل در آسمان پیموده است. مندز گفت: « گسترهٔ دید آرسیبو به قدر کافی وسیع است، پس این احتمال می رود که ستاره عامل ایجاد این سیگنال نبوده بلکه جرم دیگری در خط دید آن را پدید آورده است.»

اما مندز پستی در وبلاگ خود با مضمون «راز ستاره Ross 128» در دوازدهم جولای نوشت: « ما هرگز ندیده ایم که ماهواره ها چنین چیزی عجیبی را منتشر سازند. » او سیگنال ها را «بسیار عجیب» توصیف کرد. شعله های ستاره ای به عنوان یکی دیگر از احتمالات مطرح شده که به انفجار انرژی از سطح ستاره مربوط می شود. چنین انفجارهای خورشیدی با سرعت نور حرکت کرده و سیگنال های رادیویی قدرتمندی ساطع می کنند. این انفجارها باعث ایجاد اختلال در ارتباطات و ماهواره ها شده و جان ِ فضانوردان را به خطر می اندازند. شعله های خورشیدی با فوران های تاج خورشیدی پر انرژی ولی کم سرعت همراه اند. این نوع فوران ها می توانند میدان مغناطیسی زمین را دچار انحراف نموده، طوفان های زمین مغناطیسی پدید آورده و وسایل الکترونیکی و شبکه های برق را فلج کنند. برای اینکه مشخص شود آیا این سیگنال ها در آنجا هستند یا خیر، مندز گفت که آرسیبو این ستاره و پیرامون آن را به دفعات زیادی رصد خواهد کرد.

وی افزود: « در صورتی به موفقیت دست خواهیم یافت که سیگنال را بار دیگر در اطراف  ِ همان ستاره، شناسایی کنیم. اگر مجددا موفق به یافتن سیگنال نشویم، این راز عمیق تر خواهد شد. نمی توان با اطمینان اعلام کرد که در طی مشاهدات بعدی موفق به حل این راز خواهیم بود. شاید رویداد نادری بوده باشد.» اما رادیوتلسکوپ فست(FAST ) واقع در چین در حال حاضر آماده انجام عملیات نیست و کارهای تنظیمى بر روی آن در حال انجام است.

سث شوستاک « اخترشناس ارشد در مؤسسه ستی» تایید کرد که گروه محققان به خوبی از وضعیت این سیگنال ها خبر دارد و شاید از آرایه تلکسوپ آلن قدرتمند خود برای بررسی دوباره آن استفاده کنند. شوستاک گفت: «احتمالش زیاد است که موجودات فرازمینی در ارسال این سیگنال ها نقش داشته باشند. این مسئله همواره داغ بوده است. در حال حاضر، فقط یک سیگنال جالب توجه از فضای بیرونی وجود دارد که شاید فضایی ها آن را فرستاده باشند: سیگنال Wow. این سیگنال همچنان مرموز و عجیب است و جای بررسی بیشتر دارد.»

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sciencealert.com

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع

ستاره های پر سرعت از ابر ماژلانى بزرگ گریخته اند!

[ad_1]

بیگ بنگ: سرعت این ستاره ها تا چند صد کیلومتر بر ثانیه و بالای مقدار متوسط است. به گفته اخترشناسان دانشگاه کمبریج انگلیس، ستاره های پر سرعت از ابر ماژلانى بزرگ گریخته اند. ابر ماژلانى یک کهکشان کوتوله است که ۱۶۰ هزار سال نوری با زمین فاصله دارد.

یک ستاره پر سرعت در حال ترک ابر ماژلانى بزرگ

به گزارش بیگ بنگ، اخترشناسان در ابتدا فکر کردند ستاره های پر سرعت از سیاهچاله غول پیکری در قلب کهکشان راه شیری به بیرون راه یافته اند. میتوان سناریوهای دیگری نیز برای سرعت این ستاره ها در نظر گرفت مثل خوشه های ستاره ای متلاطم یا کهکشان های کوتوله در حال فروپاشی؛ اما هر سه ساز و کار در توضیح این امر ناکام مانده اند که چرا این ستاره ها فقط در بخش خاصی از آسمان یافت می شوند. تاکنون بیش از ۲۰ ستاره پر سرعت مورد شناسایی قرار گرفته که عمدتا در نیمکره شمالی هستند، اگرچه این امکان وجود دارد که تعداد بیشتری موجود باشند که فقط در نیمکره جنوبی دیده می شوند.

داگلاس بوبرت، عضو تیم پژوهشی و دانشجوی مقطع دکتری در مؤسسه اخترشناسى دانشگاه کمبریج گفت: ستارگان پر سرعت عمدتا در صورت های فلکی شیر و سکستان یافت می شوند. این مسئله قابل تامل است. یکی از توضیحات احتمالی برای منشأ ستارگان پر سرعت این است که آنها از دو منظومه گریخته اند. در این نوع منظومه های ستاره ای، هرچقدر دو ستاره به هم نزدیک باشند، سریع تر به دور هم می چرخند. اگر ستاره ای بصورت ابرنواختر منفجر شود، میتواند این منظومه جفت را در هم شکند و ستاره باقی مانده نیز با سرعت چشمگیری از آنجا می گریزد. این ستاره گریزان را فراری می نامند. ستاره های فراری موجود در راه شیری به قدر کافی سریع نیستند که ستاره های پر سرعت قلمداد شوند؛ اما کهکشانی که با سرعت بالایی حرکت می کند، توان ایجاد این ستاره های پر سرعت را دارد.

ابر ماژلانى بزرگ، سریع ترین و بزرگترین جرم در میان چند کهکشان کوتوله در مدار پیرامون راه شیری می باشد که فقط ده درصد جرم راه شیری را دارد. پس ستاره های فراری متولد شده در این کهکشان کوتوله میتوانند به راحتی از کهکشان خود بگریزند. ابر ماژلانى بزرگ با سرعتی معادل ۴۰۲ کیلومتر بر ثانیه در اطراف کهکشان ما گردش می کند. سرعت ستاره های فراری عبارتست از سرعتی که با آن از کهکشان گریختند به اضافه سرعت کهکشان میزبان خود. این دو عامل باعث سرعت گرفتن چشمگیر آنها می شود.

دکتر راب ایزارد، عضو تیم پژوهشی و محقق مؤسسه اخترشناسى دانشگاه کمبریج اظهار داشت: پس موقعیت این ستاره ها در آسمان قابل توضیح است، زیرا سریع ترین فراری ها در امتداد مدار ابر ماژلانى بزرگ و به سمت صورت های فلکی شیر و سـکستان آزاد می شوند. محققان از مجموعه داده های حاصل از شبیه سازی های رایانه ای و نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون برای مدل سازی نحوه گریز این ستاره های پر سرعت از ابر ماژلانى بزرگ استفاده کرده و موقعیت نهایی آنها را در کهکشان راه شیری بررسی کردند. محققان زمان تولد و مرگ ستاره ها در ابر ماژلانى بزرگ را طی دو میلیارد سال گذشته شبیه سازی کرده و تمامی ستاره های فراری را یادداشت نمودند. مدار ستاره های فراری پس از بیرون رانده شدن از ابر ماژلانى بزرگ در مرحله دوم شبیه سازی ها بررسی گردید. شبیه سازی ها این امکان را به محققان میدهند تا مکان دستیابی به ستاره های گریخته از ابر ماژلانى بزرگ را پیش بینی نمایند.

بوبرت افزود: ما اولین کسانی هستیم که خروج ستاره های فراری از ابر ماژلانى بزرگ را شبیه سازی می کنیم. بر طبق پیش بینی های ما، ۱۰ هزار ستاره فراری در سرتاسر فضا پراکنده شده است. نیمی از این ستاره های فراری از ابر ماژلانى بزرگ به قدری سریع هستند که توان گریز از گرانش راه شیری را هم دارند. جزئیات بیشتر این پژوهش در “یادداشت های ماهانه انجمن نجوم سلطنتی” منتشر شده است.

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: sci-news.com

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع

شناسایی اَبر مولکولی غول‌پیکر توسط تلسکوپ چاندرا

[ad_1]

بیگ بنگ: تلسکوپ فضایی “چاندرا” ناسا اَبر مولکول عظیمی به نام W51 را در فاصله ۱۷ هزار سال نوری از زمین شناسایی کردند، این ابر محل تولد ستارگان جدید است.

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، ابرهای مولکولی عظیم، اجرام کیهانی وسیعی هستند که از مولکول‌های هیدروژن و اتم‌های هلیم تشکیل شده‌اند و در واقع محل تولد ستارگان و سیاره‌های جدید به شمار می‌آیند. این ابرها ممکن است صدها سال نوری عرض داشته باشند و حاوی بیش از یک میلیون ستاره به اندازه جرم خورشید باشند.

دانشمندان به تازگی اَبر مولکولی عظیمی موسوم به W51 را کشف کرده‌اند که یکی از نزدیک‌ترین اجرام کیهانی به زمین بوده و در فاصله ۱۷ هزار سال نوری از آن واقع شده است. به دلیل نزدیکی نسبی به زمین، این اَبر فرصتی عالی برای مطالعه چگونگی شکل‌گیری ستارگان کهکشان راه شیری در اختیار منجمان می‌گذارد. تصویر منتشر شده توسط “چاندرا”، وجود منبع پرانرژی اشعه ایکس از این شیرخوارگاه ستاره‌ای را نشان می‌دهد و پرتوهای ایکس این رصدخانه ظرف ۲۰ ساعت بیش از ۶۰۰ ستاره جوان را شناسایی کردند.

اَبر کشف شده، حاوی چندین خوشه جوان ستاره‌ای است و داده‌های ارائه شده، وجود منابع اشعه ایکس را در خوشه‌های کوچک آن و همچنین تراکم شفافی متشکل از بیش از ۱۰۰ منبع اشعه ایکس در خوشه مرکزی به نام G49.5- 0.4 را نشان می‌دهند. در این میان، یکی از پرجرم‌ترین ستارگان کهکشان راه شیری، منبع شفاف اشعه ایکسی است که توسط تراکمی از منابع اشعه ایکس کم‌نورتر احاطه شده است. یک خوشه عظیم و جوان هم که نزدیک مرکز این اَبر مولکولی قرار دارد، میزبان سیستم ستاره‌ای است که حجم فوق‌العاده زیادی از پرانرژی‌ترین منابع پرتو ایکسی را تولید می‌کند که تاکنون توسط “چاندرا” مشاهده‌ شده‌اند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: chandra.harvard.edu

image_pdfimage_print

[ad_2]

لینک منبع